Poolverschuiving en astronomische bijzonderheden

Gemiddeld om de elf jaar verwisselt de Zon haar magnetische polen van plaats, de "actieve" periode. De laatste keer was in 2001 en de polen zullen zo blijven tot 2012, wanneer de polen opnieuw van plaats wisselen.

Deze poolverschuiving gebeurt altijd op het hoogtepunt van de toename in het aantal zonnevlekken, elke 11 jaar.

In de historie van de aarde zijn er weinig wereldomvattende rampen geweest die zoveel invloed hebben gehad voor het leven op aarde als poolverschuivingen. Een aantal van die bronnen wijzen op zaken die met de planeten om ons heen te maken hebben.
2012 heeft veel astronomische bijzonderheden.

“De poolverschuiving van de zon heeft niet alleen invloed op de ruimte in de onmiddellijke omgeving van de zon" legt David Hattaway, een fysicus van het Marschall Space Flight Center, uit. “Het magnetische veld van de zon houdt het hele zonnestelsel in een bol die wetenschappers een “heliosphere” noemen. De heliosphere strekt 50 tot 100 astronomische eenheden voorbij de omwenteling van Pluto. Aan de binnenkant van de bol ons zonnestelsel, aan de buitenkant de rest van de ruimte.”
“Veranderingen in het magnetische veld van de zon worden via de bol naar buiten toe bewogen door de zonnewinden. Het duurt ruim een jaar voor deze ongeregeldheden om van de zon tot de rand van de heliosphere te komen”

“De invloed van het omkeren van het magnetische veld van de zon op de Heliosphere is heel complex. Zonnevlekken zijn bronnen van zeer intense magnetische knopen die naar buiten spiralen, ook op het moment dat de polen van plaats verwisselen. Op zo'n moment vinden er zeer veel complexe magnetische structuren tegelijk plaats. De invloed die dat op het hele zonnestelsel heeft is nog onbekend...

Venusovergang 2012
Dit is een heel bijzonder fenomeen, de laatste overgang was op 8 juni 2004. En de keren daarvoor op  6 december 1882 en in 1874. De eerstvolgende keer is op 6 juni 2012. Een Venusovergang lijkt op ene zonsverduistering door de maan, maar omdat Venus te klein is voor een volledige verduistering, zien we slechts een donker cirkelvormig schijfje dat zich over de zon voortbeweegt.

John Major Jenkins
John Major Jenkins is een onderzoeker op gebied van de maya kalender in samenhang met de kosmos. Hij heeft onder andere ontdekt dat de stand van de ecliptica van de planeten in december 2012 heel bijzonder is. Hij verbindt hier echter geen poolverschuiving aan.

De aarde draait iedere 24 uur om zijn as, wat de oorzaak is van de zonsopgang en de zonsondergang die de dag begrenzen. De aarde zelf schommelt of 'precesseert' echter ook langzaam, net als de as van een draaiende tol. Volgens moderne astronomische berekeningen duurt een volledige 'schommeling' (een volledige precessiecyclus) ongeveer 25.800 jaar.

Solstium, de twee punten van de ecliptica op lengte 90° en 270°. In deze twee punten bereikt de ecliptica haar grootste noordelijke respectievelijk grootste zuidelijke declinatie. De tijdstippen (21 juni en 21 of 22 december) waarop de Zon deze twee punten bereikt. De dagen zijn dan het langst respectievelijk het kortst (op het noordelijk halfrond): begin van de astronomische zomer en winter.

Precessie brengt eens in de 6450 jaar een van de 'seizoensgrenzen' solstium op één lijn met de Melkweg.

De samenstand van 2012 vindt slechts één keer in de 25.800 jaar plaats.

Het deel van de Melkweg waar de zon van het decembersolstium een samenstand mee vormt is ook de plek waar het centrum van ons melkwegstelsel zich bevindt. En van waaruit nieuwe sterren worden geboren en waar alles in ons Melkwegstelsel, de mens inbegrepen, uit voortkomt.

De geordendheid van de natuurwetten zorgt er voor dat alle banen van de planeten ongeveer in 1 vlak lopen. Dat vlak, dat het resultaat is van een kosmologisch streven naar balans, noemen we de ecliptica. John Major Jenkins heeft aangetoond dat de Zon, de ecliptica en het centrum van de Melkweg tijdens de overgang van herfst naar winter op 1 exacte lijn staan. Op Aarde zien we dat als een kruis aan de hemel, waarvan de verticale balk de Melkweg is, en de horizontale balk het vlak van de eccliptica. Het snijpunt van die twee is in 2012 in het midden van de Melkweg, in het zwarte gat.

Wat dit precies betekend, zullen we in 2012 ondervinden...