Edgar Cayce zou tijdens zijn readings hebben gezien dat Atlantis herrijst. Dit zou in 2012 gebeuren. Edgar Cayce groeide in het zuidelijk deel van de Verenigde Staten op als zoon uit een arm boerengezin. Van het volgen van onderwijs kwam niet veel. Hij was nog jong toen hij opeens zijn stem verloor en - in een wanhopige poging van deze aandoening af te komen - zich liet hypnotiseren. Toen hij in een soort trancetoestand verkeerde, gaf hij zichzelf een raad die een uitstekende therapie voor zijn aandoening bleek te zijn. Al gauw

 ontdekte Cayce dat hij in staat was zichzelf te hypnotiseren (autohypnose) en in die toestand de aandoeningen en problemen van andere mensen niet alleen kon diagnostiseren (zelfs als zij ver weg waren), maar hun bovendien effectieve remedies en adviezen kon geven. Hij besloot toen zijn leven te wijden aan het geven van nuttige raad aan de mensen die hem wegens een kwaal of aandoening kwamen consulteren. 
 

De meer dan dertigduizend stenografische verslagen van Cayce's telepathische en helderziende uitspraken, gemaakt door zijn secretaresse, staan bekend als readings. Tijdens zijn tranceachtige sessies sprak Cayce vaak over vorige levens van de client, die zich soms ook in Atlantis hadden afgespeeld. Uit zijn impressies over Atlantis komt het beeld naar voren van een technologisch hoogontwikkelde samenleving die meer dan twaalfduizend jaar geleden heeft bestaan en over geavanceerde systemen voor communicatie en transport beschikte. 

In een periode van eenentwintig jaar gaf Cayce circa dertigduizend readings waarin hij maar liefst meer dan zevenhonderd keer over Atlantis sprak. Hoewel deze readings honderden verschillende personen betroffen, waren al zijn uitspraken over dit onderwerp opmerkelijk consequent. In de uitvoerige informatie die Cayce over dit onderwerp heeft gegeven, heeft nog niemand ook maar een tegenstrijdige uitspraak ontdekt.
Volgens zijn zoons heeft hij Plato's verslag over Atlantis nooit gelezen, noch andere boeken over dit land. Edgar Cayce's readings zijn toegankelijk in het hoofdkwartier van de Association for Research and Enlightenment in Virginia Beach, Virginia. 

De kennis van Edgar Cayce over Atlantis wordt geloofwaardiger als we rekening houden met de in zijn readings vermelde feiten die in de tijd waarin hij erover sprak nog helemaal niet bekend waren, feiten waarvan de juistheid later duidelijk is aangetoond. Zo zijn de in 1947 gevonden Dode-Zeerollen aangetroffen op de plaats die Cayce vermeldde tijdens een reading over een vroegere incarnatie van een vrouwelijke patient. De reading had plaats in 1937 en Cayce vertelde deze vrouw dat zij in een vorig leven lid was geweest van een kloosterschool van de Essenen aan de noordwestzijde van de Dode Zee. Hij beschreef nauwkeurig de plaats waar die verdwenen Essenengemeenschap had geleefd en waar de Dode-Zeerollen later zijn gevonden. In 1937 dacht men nog algemeen dat de Essenen alleen celibataire gemeenschappen hadden gevormd, zodat de geleerden ervan uitgingen dat Cayce zich moest hebben vergist toen hij het over een vrouwelijk lid van de gemeenschap had gehad. Twaalf jaar later brachten opgravingen bij deze kloostergemeenschap skeletten van zowel mannen als vrouwen aan het licht en bleek Cayce het dus bij het juiste eind te hebben gehad. In 1939 sprak Cayce over de aanwezigheid van een Salome bij de dood en herrijzenis van Lazarus. Dit werd door bijbelhistorici als uiterst onwaarschijnlijk beschouwd, totdat er in 1960 in een klooster bij Jeruzalem een brief werd aangetroffen waarvan de experts aannemen dat hij geschreven is door de evangelist Marcus; in die brief maakt de auteur melding van Lazarus' wonderbaarlijke opwekking uit de doden door Jezus. In die brief staat verder te lezen dat een zekere Salome aanwezig was bij deze gebeurtenis. Een van de treffendste bevestigingen van de door Cayce gegeven geologische informatie betreft zijn beschrijving van de Sahara en de Nijl in de zeer vroege prehistorie. In 1925 zei Cayce dat de Sahara tieneneenhalf miljoen jaar geleden vruchtbare grond was geweest en dat in die tijd de Nijl uitmondde in de Atlantische Oceaan. Radarfotografie vanuit het Amerikaanse ruimteveer heeft dit ondubbelzinnig bevestigd. De onderzoekers troffen ook sporen aan van kampplaatsen aan de bovenloop van de Nijl die dateerden uit de peri ode van tweehonderdvijftigduizend jaar geleden - precies waar volgens Cayce in die tijd mensen hadden geleefd.

Met zijn gave om toegang te krijgen tot informatie over beschavingen die zo lang geleden hebben bestaan als Atlantis had Cayce gemakkelijk kunnen besluiten dit vermogen ten eigen bate te gebruiken. In plaats daarvan wijdde hij zijn leven aan het geven van effectieve raad aan de zieken die zijn hulp kwamen inroepen.